WORLD is 'VOCALOIDs'

บรรยากาศสีขาวทิ่มแทงแก้มของผม

ลมหายใจนั้นถูกช่วงชิงไป จนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

ผมปัดเสื้อโค้ดในพลางหันมองไปรอบๆ

ความเยือกเย็นแล่นผ่านสู่กระดูกสันหลัง

พลันภาพความทรงจำก็ย้อนกลับมาโดยไม่ทันตั้งตัว

แม้จะโอบกอดด้วยวงแขนแต่ก็ไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่อีกแล้ว

มีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่อาจให้อภัยได้

คือประกายแสงแวววาวจากเพชรนั้น

ด้วยลักษณะอันแสนเปราะบางแตกสลายในชั่วพริบตา

ผมจะ ผมจะ ขอปกป้อง

ผิวนั้น เส้นผมนั้น ทรวงอกนั้น นัยน์ตาคู่นั้น

ตัวเธอนั้น

อยู่บนประกายของความอ้างว้าง

หิมะยังคงโปรยปรายเช่นเดียวกับความเจ็บปวดที่มาจากรัก

ผมอดกลั้นความเจ็บปวดภายหัวใจ เพื่อที่จะเอื้อมมือออกไป

ก่อนที่จะหยุดนิ่งไปด้วยน้ำตาที่ไหลรินลงมา

เบื้องหน้าที่เริ่มถูกเมฆหมอกบดบัง

ภายใต้เงาของต้นไม้ที่คุณยืนอยู่

ผมตามหลังคุณไปอย่างตั้งมั่น

ภาพเดจาวูเข้าจู่โจมผมอยู่หลายครั้ง

จุดสิ้นสุดที่รู้เป็นอย่างดี

ในครั้งนี้ผมจะไม่ยอมให้ มันเกิดขึ้น

จากทั่วทั้งโลกที่ผมออกตามหาไม่ว่าจะเป็นที่ไหน

ก็หายากยิ่งกว่าแพลทินัมอันล้ำค่า

ยิ่งไปกว่านั้นยังอ่อนแอ และ เปราะบาง

ถึงเธอ ถึงเธอ ส่งไปถึงเธอ

เสียงนี้ อ้อมแขนนี้ นิ้วนี้ จิตวิญญาณดวงนี้

โปรดอยู่ภายในอ้อมกอดของผมอย่าขยับหนีไปไหน

น้ำแข็งแผ่นบางแตกออกเช่นเดียวกับความบริสุทธิ์ที่ถูกทำลายไป

คริสตัลของเราสองได้วางซ้อนทับถมกัน

ทิวทัศน์สีขาวนั้นหายไปท่ามกลางหิมะที่ตกลงมา

อา...แม้จะได้เกิดใหม่อีกครั้ง ผมมั่นใจว่าเราสองคน

จะมีโชคชะตาเดียวกันและนำพาให้ได้พบเจออีกครั้ง

ใช่แล้ว ละอองเพชรห่อหุ้ม

เราสองไว้ด้วยแสงเปล่งประกาย

ประกาย ประกาย ประกาย เปล่งประกาย

โปรดอยู่ภายในอ้อมกอดของผมอย่าขยับหนีไปไหน

น้ำแข็งแผ่นบางแตกออกเช่นเดียวกับความบริสุทธิ์ที่ถูกทำลายไป

คริสตัลของเราสองได้วางซ้อนทับถมกัน

ทิวทัศน์สีขาวนั้นหายไปท่ามกลางหิมะที่ตกลงมา

ตัวเธอนั้น

อยู่บนประกายของความอ้างว้าง

หิมะยังคงโปรยปราบเช่นเดียวกับความเจ็บปวดที่มาจากรัก

ความปรารถนาอันลุกโชนได้เผาผลาญทำลายทุกสิ่ง

ทิวทัศน์สีเงินแตกสลายและหายไป

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใด เหลือไว้เพียงสองเรา ได้หายไปจนสิ้น